Granice w małżeństwieJak powiedzieć mężowi, że nie chcę seksu, i go nie zranić

Jak powiedzieć mężowi, że nie chcę seksu, i go nie zranić?

Rani częściej milczenie niż sama odmowa. Jeśli powiesz, dlaczego nie chcesz, i zaproponujesz to, na co jesteś gotowa teraz, mężczyzna słyszy „to nie o ciebie chodzi”, a nie „brzydzę się tobą”.

Wymówki w rodzaju „boli mnie głowa” działają raz. Po miesiącu on już ich nie słyszy, tylko liczy: ile dni minęło, ile razy odwróciłaś się do ściany. Żal narasta po obu stronach i w pewnym momencie każdy wieczór w sypialni zamienia się w pole minowe.

Szczera odmowa brzmi inaczej. Są w niej trzy rzeczy: nadal się nim cieszysz, masz konkretny powód i wrócicie do tej rozmowy. Każdy rozsądny mężczyzna zrozumie, jeśli mu to wytłumaczysz. Właśnie dlatego w moim kursie „Dopasowanie seksualne w parze” jest osobna lekcja „Jak odmówić seksu, żeby partner się nie obraził” i podpowiedzi, które wręczacie sobie zawczasu (kurs po rosyjsku i ukraińsku).

Dlaczego tak trudno powiedzieć „nie”?

Łatwiej nam się zgodzić, niż wytłumaczyć odmowę, bo boimy się kłótni i nie umiemy wychodzić z konfliktu. Z bliskimi jest najstraszniej: wydaje się, że każde „nie” stanie się powodem do obrazy.

Z tego samego strachu kobiety latami zgadzają się na to, co ich nie cieszy i zabiera im siły. Jeśli odmawianie jest dla ciebie męką, to znaczy, że przywykłaś dbać o innych bardziej niż o siebie. Nie musisz udowadniać mężowi, że jesteś dobrą żoną. On i tak to wie.

Druga zasada: nie tłumaczyć się. Długie wyjaśnienia pokazują, że sama nie jesteś pewna swojego prawa do odmowy. Twoje „nie chcę” już wystarczy i nie musisz czekać na aprobatę.

Każdy ma prawo zmienić zdanie. Dotyczy to zwłaszcza seksu: zgodę można wycofać w każdej chwili.

Seks bez pożądania: dlaczego się zgadzamy?

Najczęściej zgadzamy się ze strachu, z poczucia winy albo z chęci zakończenia kłótni. Żaden z tych powodów nie sprawia, że seks jest lepszy, a prawie wszystkie działają przeciwko wam obojgu.

Dlaczego się zgadzasz	Co dzieje się naprawdę
Boisz się go zranić	Odmowę z wyjaśnieniem zrozumie, a seks bez pożądania czuje
Boisz się, że pójdzie szukać gdzie indziej	Bez pożądania raczej nie jesteś dobrą kochanką, i to też zauważa
Chcesz zakończyć kłótnię	Seks na zgodę odkłada konflikt, a nie rozwiązuje go
Chcesz go pocieszyć po ciężkim dniu	Przyjemności nie ma żadne z was
„Trzeba spełnić obowiązek”	Seks zaczyna się kojarzyć z pańszczyzną
Chcesz wyglądać na nienasyconą	Udawać trzeba coraz dłużej, a chce się coraz mniej

Najgorsze jest to, że ciało pamięta. Za każdym razem, kiedy zaciskasz zęby i czekasz, aż skończy, połączenie „seks równa się powinność” staje się mocniejsze. Potem nie chce ci się nawet w dobry dzień, bo w głowie włącza się znajome „znowu”.

Obowiązek małżeński: co to jest i czy istnieje w prawie?

Obowiązek małżeński to określenie potoczne, nie stoi za nim żadne pojęcie prawne. Kodeks rodzinny Ukrainy nie zobowiązuje małżonków do współżycia.

Kodeks rodzinny Ukrainy opisuje równość małżonków, ich majątek, alimenty i prawa dzieci. O seksie nie ma tam ani słowa, a zmuszanie do bliskości w małżeństwie ustawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej wprost zalicza do przemocy seksualnej. WHO z kolei wprost zalicza do zdrowia seksualnego prawo do relacji bez przymusu i przemocy, a małżeństwo tego prawa nie odbiera.

O to, co wchodzi w skład obowiązku małżeńskiego w tradycji religijnej, lepiej zapytać swojego duszpasterza: w poście, w Wielkanoc, po komunii każde wyznanie ma swoje zasady. Jako seksuolożka widzę w każdej wierze to samo. Bliskość, do której się zmusza, nie zbliża.

Ile razy w tygodniu „się należy”?

Normy częstotliwości seksu w małżeństwie nie ma. Są dane o tym, kiedy seks wiąże się z poczuciem szczęścia, i wygląda to skromniej, niż się wydaje.

W badaniu Amy Muise i współpracowników z 2016 roku wzięło udział 30 645 osób. Im częstszy seks, tym lepiej ludzie się czuli, ale tylko do poziomu „raz w tygodniu”: powyżej niego przyrostu już nie było. Pary, które uprawiają seks częściej, średnio nie są szczęśliwsze od tych, które robią to raz w tygodniu.

Jeśli u was jest rzadziej i obojgu wam to odpowiada, nie ma problemu. Jeśli jednemu jest za mało, a drugie to znosi, to pytanie do pary, i grafik „obowiązku” go nie rozwiąże. O różnicy w pożądaniu można rozmawiać, a ja omawiam ją w artykułach dla par.

Co robić, jeśli żona nie chce seksu?

To zapytanie często wpisują mężowie, a odpowiedź dla nich jest prosta: odmowa prawie zawsze mówi o czymś, czego żona nie może albo boi się powiedzieć słowami. Presja i wyrzuty tylko ją utrwalają.

Za długotrwałymi odmowami zwykle stoi jedna z niewielu rzeczy. Boli ją albo jest sucho, a ona boi się przyznać. Jest tak wyczerpana, że wieczorem nie ma siły nawet na rozmowę. Nazbierało się w niej żalu, którego nikt nie omówił. Albo seks od dawna toczy się według jednego scenariusza, w którym nie ma dla niej nic do chcenia, bo przyjemność ma tylko jedna strona.

Pytanie „co jest z tobą nie tak” to zły pomysł. Lepiej zapytać, co się zmieniło i jak możesz pomóc, a potem wysłuchać do końca, bez obrony i bez pretensji w odpowiedzi. Wziąć na siebie wieczór z dziećmi, zaproponować masaż bez ciągu dalszego, przyjść razem do mnie na konsultację: takie kroki mówią żonie więcej niż jakiekolwiek słowa o miłości. Dla mężów mam intensyw „Szczera instrukcja dla kobiet i mężczyzn”, a w nim osobną lekcję „Nie zmuszaj jej”: jak nie kłócić się o ilość seksu, trzy rady i jedno zalecenie (intensyw po rosyjsku i ukraińsku).

Gotowe zdania: jak poprowadzić rozmowę?

Rozmowę o odmowie lepiej prowadzić nie w łóżku, tylko w ciągu dnia, kiedy oboje jesteście spokojni. Wtedy mąż ma szansę usłyszeć za „nie” przyczynę.

1. Zacznij od ciepła: „Jesteś dla mnie ważny i zależy mi, żeby było między nami dobrze”.
2. Nazwij przyczynę, mówiąc o sobie: „Jestem teraz bardzo zmęczona, wieczorem po prostu nie mam siły” albo „Czasem mnie boli i chcę najpierw pójść do lekarza”.
3. Powiedz, na co jesteś gotowa: „Poleżmy po prostu przytuleni” albo „Mam ochotę na masaż bez ciągu dalszego”.
4. Zaproponuj czas: „W sobotę dzieci są u babci, zostawmy ten wieczór dla nas”.
5. Zapytaj, jak on się z tym czuje: „Czy jest ci przykro, kiedy odmawiam? Powiedz, co czujesz”.

Zdania nie muszą być moje, najważniejsza w nich jest kolejność. Najpierw więź, potem przyczyna, potem alternatywa. Jeśli boisz się, że zadrży ci głos, możesz napisać mężowi list, to też rozmowa.

Jeśli odmawiać musisz ciągle, problem jest głębszy niż jedno zdanie. Wtedy warto zacząć od przyczyn: na stronie nie chcę męża są zebrane w jednej tabeli. Bywa też tak, że męża kochasz, a zapragnąć go nie potrafisz: o tym jest osobna strona kocham, ale nie chcę.

Co robić, jeśli mąż nie przyjmuje odmowy?

Jeśli po twoim „nie” on dalej namawia, naciska albo obraża się na całe dni, to naruszenie twoich granic. Seks pod presją w małżeństwie pozostaje seksem pod presją.

Powiedz mu wprost, że przekracza granicę. Jeśli presja nie ustaje, a groźby, krzyki albo przymus się powtarzają, chodzi już o bezpieczeństwo, a pożądanie schodzi na drugi plan. O tym, jak rozmawiać o zgodzie w łóżku i dlaczego jest potrzebna nawet w długim małżeństwie, piszę w artykule o granicach i zgodzie.

Jeśli utknęliście w kole „on prosi, ja odmawiam, oboje się złościmy”, wyjść z niego we dwoje często łatwiej z trzecią osobą. W kursie „Dopasowanie seksualne w parze” (kurs po rosyjsku i ukraińsku) daję ćwiczenia do takich rozmów, a waszą sytuację możemy rozebrać osobiście na konsultacji psychologa-seksuologa online.