Różne pożądanie w parzeMąż chce seksu częściej niż ja: dlaczego i co robić

Dlaczego mąż chce seksu częściej niż ja?

Różnica nie polega na tym, że on ma mniej problemów, tylko na tym, że jego problemy mają koniec. Naprawił samochód, odrobił zmianę, wrócił do domu i odetchnął. Twoja lista nie kończy się nigdy: ugotowałaś kolację i już myślisz o śniadaniu, nastawiłaś pranie i wiesz, że jutro będzie następne.

Z tym pytaniem przychodzą do mnie bez przerwy i brzmi ono prawie tak samo: „Oboje mamy dość na głowie, ale on chce co wieczór, a ja nie. Co jest ze mną nie tak?” Odpowiadam: z tobą wszystko w porządku, żyjecie w różnych trybach. On skończył sprawy trzy godziny temu i się przełączył. Ty cały dzień trzymałaś w głowie centrum dowodzenia: kogo zawieźć, co kupić, kto na co choruje, co oddać do szkoły. To centrum nie ma wyłącznika i o wpół do jedenastej, kiedy on mówi „no to co, seks?”, wciąż pracuje.

Różnica w ogóle nie polega na liczbie problemów, tylko na tym, że jego problemy mają koniec.

Psychika nie umie przestawić się w minutę. Jeśli cały dzień myślałaś o wszystkich oprócz siebie, to po jednym zdaniu nie zamienisz się w gorącą kobietę. Magicznej tabletki tu nie ma, za to jest zrozumienie, jak działa twoje pożądanie, i ono tłumaczy prawie wszystko.

Czy coś jest ze mną nie tak? Jak się nazywa, kiedy nie ma się ochoty

Nie, diagnozy tu nie ma. Obniżenie pożądania uznaje się za zaburzenie w ICD-11 i DSM-5 tylko wtedy, gdy przynosi cierpienie tobie samej, a nie wtedy, gdy chcesz rzadziej niż mąż.

O „hipoaktywnym zaburzeniu pożądania” sieci neuronowe i fora przypominają sobie od razu, gdy tylko kobieta napisze „nie chcę”. Ale kryterium jest tam jedno: dystres. Jeśli ciebie samą dręczy to, że nie chcesz, i trwa to miesiącami, masz prawo do pomocy. Jeśli niepokoi tylko to, że mąż chce częściej, mowa o różnicy pożądania w parze, a to inna historia. Omawiam ją w dziale dla pary i w moim kursie „Dopasowanie seksualne w parze” (kurs po rosyjsku i ukraińsku): jest tam lekcja „Kto w parze chce więcej” i test na konstytucję seksualną, żeby przestać się kłócić o ilość bliskości.

Osobne pytanie, które przychodzi niemal w co drugim liście: w jakim wieku kobieta przestaje chcieć. W żadnym. Pożądanie zmienia formę po porodzie, z wiekiem i w menopauzie, ale wyłącznika według daty urodzenia nie ma.

Pożądanie spontaniczne i responsywne: „bęc” i apetyt w trakcie jedzenia

Pożądanie ma dwa typy. Spontaniczne to „bęc”: szłaś, szłaś i zachciało się. Responsywne włącza się w odpowiedzi na pieszczoty, gdy bliskość już się zaczęła, i właśnie ono jest najważniejsze w długich związkach.

Pożądanie spontaniczne pokazują nam w kinie: bohaterowie ratują planetę, spotykają się wzrokiem i po trzydziestu sekundach są już razem. W życiu mieszka ono na początku związku, na urlopie i w te rzadkie dni, kiedy centrum dowodzenia w głowie jest wyłączone. Im dłużej jesteście razem, tym rzadziej „bęc” i tym częściej apetyt przychodzi w trakcie jedzenia. Ten model opisała Rosemary Basson w 2000 roku, a Bancroft i Janssen w tym samym roku dodali do niego „gaz i hamulec”. Szczegółowo o obu modelach na stronie pożądanie responsywne.

U mężczyzn częściej działa typ spontaniczny: zobaczył obrazek, pomyślał, ciało zareagowało. Testosteronu ma wielokrotnie więcej i wpływa on na częstotliwość spontanicznych impulsów. To nie znaczy, że mężczyźni nie tracą pożądania: od stresu, wypalenia i żalów tracą tak samo. U kobiet próg wejścia jest wyższy, ciało potrzebuje warunków.

I tu pułapka. Pożądanie responsywne nie włączy się, dopóki ciało jest w stanie gotowości bojowej. Czy dziecko się nie obudziło, czy naczynia pozmywane, co jutro oddać. W tym trybie się nie rozluźnisz, a bez rozluźnienia pożądania responsywnego nie ma. Więc „nie chcę” najczęściej znaczy jedno: ty nie zdążyłaś wyjść z trybu, a on zdążył.

Co się stanie, jeśli nie uprawiać seksu z mężem

Z ciałem nie stanie się nic: abstynencja nie wywołuje chorób, zaburzeń hormonalnych ani „zastoju”. Za to z parą coś się stanie, jeśli o różnicy pożądania milczeć.

To pytanie Google pokazuje w każdych wynikach na ten temat, a odpowiedzi tam są przerażające. Rozłożę je punkt po punkcie.

Co piszą w internecie	Co wiadomo naprawdę
Od abstynencji u kobiety zaczynają się choroby i zaburzenia hormonalne	Abstynencja nie ma skutków medycznych. Hormony podlegają cyklowi, a nie częstotliwości seksu
Kobiecie „należy się” określona liczba razy w tygodniu	Normy nie ma. Muise i współpracownicy (2016, 30 645 uczestników) stwierdzili, że dobrostan rośnie do częstotliwości mniej więcej raz w tygodniu, a dalej nie rośnie
Jeśli nie dasz, odejdzie do innej	Zdrada to wybór człowieka, a nie automatyczne następstwo rzadkiego seksu. Ale dystans w parze rośnie, jeśli o różnicy się milczy
Długą abstynencję widać po objawach: drażliwość, bezsenność	Takich objawów nie ma. Drażliwość częściej daje niewyspanie i przeciążenie, czyli to samo, co gasi pożądanie

Co naprawdę dzieje się bez seksu: znikają przytulanie, pocałunki, szept do ucha, i zostaje wspólne gospodarstwo. To właśnie jest strata, a nie liczba stosunków. Jeśli seksu teraz nie ma, ale jest czułość, para jest w porządku. Jeśli nie ma i jej, rozmowa jest potrzebna już dziś. O tym, jak po porodzie ta przepaść powstaje szczególnie szybko, pisałam osobno.

Jak często kobieta potrzebuje seksu i jak często pary uprawiają seks

Normy nie ma: tyle, ile chce się tobie i jemu, jeśli oboje jesteście zadowoleni. Średnie dla populacji to około raz w tygodniu i do niczego cię nie zobowiązują.

Twenge, Sherman i Wells w 2017 roku policzyli, że dorośli Amerykanie uprawiają seks średnio nieco ponad pięćdziesiąt razy w roku, a częstotliwość od lat dziewięćdziesiątych spada. Brytyjski Natsal-3 pokazuje tę samą tendencję. Sieci neuronowe zamieniają to w „małżonkowie powinni 54 razy w roku”, ale próba to wszyscy dorośli, a nie pary, i słowa „powinni” badacze nie napisali.

O wiele bardziej przydatne niż liczby jest jedno pytanie: kiedy ostatnio było nam dobrze obojgu? Jeśli odpowiedź przychodzi łatwo, częstotliwość się podciągnie. Jeśli trudno sobie przypomnieć, częstotliwość nie jest głównym problemem.

Wytrzymać czy odmówić: dlaczego seks na siłę pogarsza sprawę

Trzecia warstwa, o której się milczy: jeśli latami znosić seks, który nie sprawia frajdy, ciało to zapamiętuje i z góry odpowiada „po co nam ten cyrk”. Szczera odmowa jest lepsza niż udawanie.

Sucho, nieprzyjemnie, nic nie czujesz, udajesz przyjemność, czekasz, aż on skończy. Za każdym takim razem mózg zapisuje: seks to praca. Potem dziwisz się, czemu nie włącza się nawet pożądanie responsywne, chociaż mąż jest czuły i nigdzie się nie spieszy. Widzę to na konsultacjach bez przerwy i naprawia się to dłużej niż zmęczenie.

Dlatego „ustąpić, żeby nie urazić” działa przeciwko wam obojgu. Jak powiedzieć „nie dziś” bez wojny i bez poczucia winy, rozłożyłam na stronie jak powiedzieć mężowi, że nie chcę. A jeśli podczas seksu bywa boleśnie albo sucho, to pytanie do ginekologa i seksuologa, a nie do wytrzymałości: przyczyny zebrałam w osobnym artykule o bólu przy seksie.

Co robić, jeśli mąż chce częściej: siedem kroków

Naprawiać trzeba od razu na trzech poziomach: głowa, ciało, stan. Świeczki i nowa bielizna pomagają na jeden wieczór, a potem wszystko wraca, bo zamykają jeden poziom z trzech.

Już próbowałaś: brałaś kąpiel, kupowałaś bieliznę, chodziłaś do spa. I wszystko wracało do punktu wyjścia, bo zmieniało się tylko jedno. Oto co robię z kobietami, które przychodzą z tym problemem.

1. Przestań porównywać dane wejściowe. On nie jest zwierzęciem, a ty nie jesteś oziębła. Jesteście zbudowani inaczej i żyjecie w różnych trybach. Od tej myśli zaczyna się każda rozmowa.
2. Umów się na czułość bez zobowiązań. Przytulanie i pocałunki w ciągu dnia nie prowadzą automatycznie do seksu. Bez tej umowy zaczniesz unikać także przytulania.
3. Wygospodaruj sobie czas na wyjście z trybu. Dwadzieścia minut wieczorem, kiedy nikt cię nie dotyka i o nic nie prosi. To warunek, bez którego pożądanie responsywne się nie włącza.
4. Przekaż mu część centrum dowodzenia. Nie „pomóż mi”, tylko „to twoje”: kolacja we wtorki, szkoła, zapisanie do lekarza. Głowa się uwalnia, kiedy zadanie zniknęło z niej całkiem.
5. Opowiedz mu o dwóch typach pożądania. Wielu mężów jest przekonanych, że gra wstępna zaczyna się od ich erekcji. Wytłumacz, że zaczyna się od rana, od czułości, która niczego nie wymaga.
6. Zaczynaj ze stanu neutralnego, jeśli chcesz ciepła, i słuchaj ciała. Przyszło podniecenie, kontynuuj. Nie przyszło, przestań bez poczucia winy.
7. Nie czekaj, aż dzieci dorosną, a sprawy się skończą. Nie skończą się, a tryb zdąży stać się nawykiem ciała.

Jeśli tłumaczyć samej jest niezręcznie, na moim intensywie „Szczera instrukcja dla kobiet i mężczyzn” (intensyw po rosyjsku i ukraińsku) jest osobna lekcja „Nie zmuszaj jej”: jak nie kłócić się o ilość seksu, trzy rady i jedna rekomendacja. Nie mówisz tego wprost, po prostu włączasz mu nagranie.

Ten temat omówiłam głosem: najpierw dlaczego on chce 24/7, a ty nie, potem dlaczego pojedynczo nic nie działa. Jeśli wygodniej ci słuchać niż czytać, zacznij od pierwszego.

Kiedy różne pożądanie to powód, żeby iść do seksuologa

Jeśli rozmowy nie pomagają od trzech miesięcy i dłużej, jeśli jego dotyk boli cię albo budzi wstręt, albo jeśli każda odmowa zamienia się w kłótnię, pora do specjalisty. Najlepiej we dwoje.

Na konsultacji dla pary patrzę nie na objaw „ona nie chce”, tylko na system: co u niej z ciałem, co z głową, co ze stanem, i co w tym czasie robi on. Kobieta, która przychodzi sama, często zabiera do domu zadanie dla dwojga, i to też działa. Zapisać się można na stronie seksuolog online. A jeśli na początek chcesz zrozumieć, co z tobą, zacznij od strony nie chcę męża: dlaczego i co robić.